71. Ateizmin Huzur Getirmesi:
Ateizm, insanın huzur ihtiyacını karşılıyor mu? Yokluk, anlamsızlık, gayesizlik fikri, ruhu gerçekten dinginleştirir mi? İnançsızlık, ölümle yüzleşirken seni neyle teselli edecek? Bu anlamsızlık uçurumunda, manevi olarak ayakta kalabilmek mümkün mü? Belki de huzur, ancak sağlam bir inançla, aşkın bir güven duygusuyla elde edilebilir.

72. Ölüm Korkusu ve Teselli:
Din, ölüm korkusunu hafifletir, bir sonraki hayata dair umut verir. Ateizm ne sunar? Yokluğu, hiçliği, anlamsız sönmeyi mi? Bu psikolojik yük altındaki insan, ateizmle nasıl başa çıkacak? Milyarlarca insanın inançtan gelen tesellisi, basit bir yanılsama mı? Eğer öyleyse, bu yanılsama nasıl bu kadar işlevsel, rahatlatıcı, insani olabilir?

73. Yaratıcı Fikrine Direniş:
İnsan neden Yaratıcı fikrine direniyor olabilir? Delil eksikliğinden mi, yoksa nefsin sorumluluktan kaçma arzusundan mı? Bir Yaratıcı’nın varlığını kabul etmek, hesap verebilirliği, ahlaki yükümlülüğü, kendi hatalarıyla yüzleşmeyi gerektirir. Bu rahatsız ediciliğe karşı direniş, gerçekten entelektüel bir gerekçeye mi dayanıyor, yoksa psikolojik bir savunma mekanizması mı?

74. Bilim ve Metafizik Sorular:
Bilim madde ile sınırlıdır, metafizik sorulara cevap veremez. Bu durumda metafizik sorular boşlukta mı kalacak? Hayatın en önemli meselelerini cevapsız bırakıp, sadece laboratuvar deneyleriyle mi tatmin olacaksın? Bu derin soruları inkâr etmek veya geçiştirmek, insanın anlam arayışını tatmin etmez. Belki de dini, ilahi bilgiyi inkâr etmeden, bilimin yanına koymak gerekiyor.

75. Duanın Psikolojik Etkisi:
Dua eden insanlar psikolojik bir rahatlama hissediyor. Bu rahatlık, bir illüzyon mu, yoksa bir gerçeğe temas ettiğimizin işareti mi? Maddi karşılığı olmayan bir eylemin ruhu doyurması, içsel bir tatmin sunması ne anlama gelir? Bu tatmin, aşkın bir varlıkla iletişimin hissedilmesi olamaz mı?

76. Amaçsızlık ve Tatminsizlik:
Amaçsız yapılan işler, insan ruhunda tatminsizlik yaratır. O hâlde varoluşu da amaçsız ilan etmek, genel bir bunalım, anlamsızlık krizi doğurur. Neden insan amaç olmadan tatmin olamıyor? Bu fıtri yapı, evrende gizli bir amacın varlığına işaret etmiyor mu?

77. Din Öğretilerinin Psikolojik Uyumlu Oluşu:
Dinlerin öğretileri, insan psikolojisiyle mükemmel uyum gösteriyor; umut veriyor, korkuyu yatıştırıyor, değer üretiyor. Bu uyum tesadüf mü? Aklın, kalbin, ruhun ihtiyaçlarını karşılayan ilahi bir mesaj mı var ortada? İnsan yapımı bir sistem böyle kusursuz bir psikolojik tatmin sağlayabilir mi?

78. Büyük Ahlak Önderlerinin Dini Kökeni:
Tarihte büyük ahlak önderlerine baktığımızda, çoğunun inançlı kimseler olduklarını görürüz. Bu bir rastlantı mı? Dinle bağlantılı olan kişilerin insanlığa örnek ahlak sunması, dinin fıtri bir gerçekliğe temas ettiğinin delili değil mi? İnançsızlığın büyük ahlak önderlerini çıkaramaması bir tesadüf mü?

79. Tanrı İnancının Evrimsel Avantajı:
Tanrı inancı bir beyin ürünü ise, evrimsel avantajı nedir? İnsanlar neden bu inançla daha sağlam toplumsal yapılar, dayanışma, moral motivasyon üretiyorlar? Bu toplumsal ve zihinsel avantajlar, aşkın bir gerçeğe yönelmekten mi kaynaklanıyor, yoksa tesadüfen mi ortaya çıkıyor?

80. Dinlere Karşı Çıkmanın Cazibesi:
Din insanı iyiliğe, düzenli bir hayata, adalete, merhamete sevk ediyor. Bu kadar olumlu öğretilere karşı çıkmak neden bazılarına cazip geliyor? İlahi otoriteyi reddetmek, nefsin dizginlerinden kurtulma isteğinden kaynaklanıyor olabilir mi? Bu direniş, gerçekten entelektüel bir tavır mı, yoksa nefsin arzularının bir dışavurumu mu?